We wonen inmiddels vijf weken in ons nieuwe huis. Gisteren is, sinds begin juni, de soldeerbout weer een keer warm gestookt. Wat? Nu pas? Nou, het is eigenlijk heel simpel: de boel verhuizen is één ding, en dat liep vanaf dag 1 als een speer, maar alles weer een plek geven is een tweede. En zo snel het eerste ging, zo stroperig gaat het laatste. Het zijn zoals gewoonlijk de vele kleine dingen en klusjes die veel tijd nodig zijn. Een gegeven moment woon je in je nieuwe huis, geniet met volle teugen van al het nieuwe. Maar dan begint het inleven, het huis moet een thuis worden. En geen thuis zonder fatsoenlijk muziek genieten. De ‘weerbarstige’ koelkast is inmiddels getemd tot een heel aanvaardbaar niveau. De van het HT Forum bekende audio extremist Erik van V, die een even hardgrondelijke schurft aan ongewenste bijgeluiden heeft dan ik, vertelde me wat hij bij zijn eigen koelkast in zijn open keuken had gedaan, en later kreeg ik zeer bruikbare tips van een zwager die voor zijn dagelijkse boterham koelinstallaties serviced. Het resultaat is dat er eigenlijk weinig ergernis meer is en de op de luisterstoel zo hinderlijke stoorgeluiden met vele dB’s naar beneden zijn bijgesteld. De muziek speelde vanaf dat moment een stuk prettiger. Ook opvallend is hoe zegenrijk een paar olieverf schilderijen aan de muur achter de luidsprekers voor het geluid zijn. Zo komen we steeds een stukje verder. Maar eigenlijk is er wat de muziekweergave betreft niet veel reden tot klagen meer. Ik geniet dagelijks met volle teugen.
Hoe anders is het met de afbraak en wederopbouw van de hobbyruimte. Allemachtig, wat kan een mens veel ‘zooi’ verzamelen en wegstoppen in een huis waar hij 28 jaar heeft gewoond en geleefd. Alles wat op mijn volgepropte hobbyruimte stond, lag en hing plús de opgeslagen spullen op de rommelzolder (schuif daar maar ‘even’ naar toe) moeten in de goede banen worden geleid om niet meteen weer in een onhandelbare nieuwe ruimte te resulteren. Ik wil ruimte om me heen waar niet alleen prettig gehobbied kan worden maar ook naar een lekker stukje muziek kan worden geluisterd.
18 advertenties op marktplaats punt nl hebben voor anderen een aardig stukje audioapparatuur opgeleverd en mij veel hoofdbrekens bespaard. Oude jaargangen van tijdschriften en andere overbodig papierwerk zijn afgevoerd (meer dan 10 verhuisdozen vol) en de vuilstort is regelmatig met een volgepakte auto bezocht. En nog is het niet voldoende. Morgen gaat er nog eens een ‘rood potlood’ door de verzamelde spullen. De apparatuur die overblijft krijgt een mooi plekje, dank zijn de bezoekjes aan Ikea en de daar aangeschafte meubelen en rekken.
De werkbank is dus sinds gisteren weer actief gemaakt en juist daarmee ben ik erg in mijn nopjes. Ik kan er heerlijk zitten, monteren, solderen, meten en dingen verder uitdenken. Het is een fijne lichte ruimte waarin de komende tijd nieuwe ideeën worden omgezet in iets tastbaars. Nog een paar dagen streng en strak selecteren van ‘blijvers en wijkers’ en ook de bovenste verdieping in het huis is naar wens.
Ja, verhuizen heeft meer, veel meer, voeten in aarde dan alleen maar van huis verwisselen. Tenminste, als je een enthousiast (audio) hobbyist bent als ik, en die zijn er meer dan je denkt. Die lotgenoten wens ik van harte een verhuizing toe…:-) Volgens mijn de enige methode om de verzamelde spullen eens op een rijtje te zetten. Ik heb dingen weer terug gevonden waar ik jaren naar gezocht heb maar ook dingen nog niet terug waarvan ik zeker was dat ik zo toch netjes in een verhuisdoos met opschrift gepakt had. Ik heb me afgelopen week bijvoorbeeld nog rot gezocht naar de meetkabels, een hele doos vol nota bene! Stond de plastic voorraadbak in het eerst opgebouwde Ikea rek, op het onderste schap, compleet aan het oog onttrokken door de zitbank (uit de vorige woonkamer). En dacht je dat ik het soldeertin kon vinden? Uit de allerlaatst doos met spullen uit de oude hobbykamer, die uitgepakt werd kwamen de rollen tin tevoorschijn…. Het opsnuiven van de soldeerdampen gisteren was als een parfum… Tjakka, we zijn er weer!